"Kościół posłany przez Boga do narodów, aby był powszechnym sakramentem zbawienia, usiłuje głosić Ewangelię wszystkim ludziom z najgłębszej potrzeby własnej katolickości oraz z nakazu swego Założyciela. Sami bowiem Apostołowie, na których Kościół został założony, idąc w ślady Chrystusa, głosili słowo prawdy i rodzili Kościoły. A zadaniem ich następców jest nieustannie prowadzić to dzieło, aby nauka Boża się szerzyła i była wysławiana i aby Królestwo Boże na całym świecie głoszono i zakładano" (Ad gentes 1).
Z misji ewangelizacyjnej, której owocem jest nawrócenie, rodzi się wyznanie wiary nowych uczniów Jezusa Chrystusa. Z tak pojętej misji rodzą się również nowe wspólnoty chrześcijańskie. Aby jednak Boże plany misji do wszystkich narodów mogły zostać zrealizowane, potrzeba wciąż nowych misjonarzy, potrzeba osób gotowych w poczuciu odpowiedzialności za misje podjąć się głoszenia Ewangelii tym, którzy jeszcze jej nie znają.
Misja, która jest posłaniem, wyrasta z natury Kościoła, z treści Ewangelii. Nie jest ona ani łaskawym ofiarowaniem tego, co nam zbywa, ani naszym ludzkim zatroskaniem o dusze. To Duch Święty przynagla nas do głoszenia wielkich dzieł Bożych, a zapał misyjny należy do wewnętrznej natury życia chrześcijańskiego. Jasna świadomość tego towarzyszyła Ojcu Świętemu Piusowi XII, kiedy w 1957 r. w encyklice Fidei donum zwrócił się do wszystkich biskupów Kościoła z prośbą o posyłanie księży diecezjalnych do pomocy młodym Kościołom w Afryce.
W przekazywaniu bowiem daru wiary uczestniczymy wszyscy w różnym stopniu i w różny sposób. Owocem tego daru jest misyjne dzieło Kościoła i misjonarze. Wspólnota modli się o powołania i przygotowuje kapłanów nie tylko dla siebie, kapłani natomiast winni pamiętać, że ich życie poświęcone jest również na służbę misjom. Odpowiedzią na to wezwanie Piusa XII był wyjazd w 1973 r. pierwszych księży fideidonistów z Diecezji Tarnowskiej na misje do Afryki. Kapłan diecezjalny jako misjonarz to zarówno owoc wiary, jak i dar całej diecezjalnej wspólnoty Kościoła. Posłany przez tę wspólnotę staje się na terenach misyjnych współpracownikiem innego biskupa, aby z kolei dar wiary przekazywać innym ludziom.
| następna » |
|---|