zaciszeSeminarium, nie jest tylko miejscem czy materialną przestrzenią, lecz przede wszystkim pewną przestrzenią duchową, drogą życia, środowiskiem sprzyjającym takiemu procesowi formacyjnemu, dzięki któremu człowiek powołany przez Boga do kapłaństwa może się stać, mocą sakramentu święceń, żywym obrazem Jezusa Chrystusa Głowy i Pasterza Kościoła (PDV 42).

Czytaj więcej...

 

budynek Najstarszy z seminaryjnych budynków sięga swoją historią początków diecezji. Biskup Grzegorz Tomasz Ziegler, po uzyskaniu zezwolenia na przeniesienie stolicy diecezji tynieckiej do Tarnowa, podjął starania zmierzające do utworzenia tu seminarium duchownego. Przenosząc się do Tarnowa w roku 1826, bp Ziegler przywiózł ze sobą dwa roczniki seminarzystów z Bochni, gdzie dotychczas mieściło się prowizoryczne seminarium. Dotychczasowe studium teologiczne pastoralistów wraz z alumnatem zostały umieszczone w tarnowskim klasztorze bernardynów. Biskup miał nadzieję, że uzyskane rok wcześniej zezwolenie na budowę seminarium szybko będzie mogło przybrać kształty konkretnego budynku, którego plany i część materiałów budowlanych już zorganizował. Napotykając jednak na wielkie przeszkody ze strony władz gubernialnych, nie zdołał tych planów zrealizować przed swoim przeniesieniem na biskupstwo w Linzu.

Czytaj więcej...

 

kamienW roku 1993 bp Józef Życiński, ówczesny ordynariusz tarnowski, podjął decyzję o zakrojonej na szeroką skalę rozbudowie Seminarium. Do wiernych diecezji tarnowskiej zwrócił się z prośbą o modlitwę i materialne wsparcie budowy nowego Domu Alumna. Zaapelował także o pomoc do instytucji i wspólnot kościelnych z zagranicy. Dzieło budowy wsparli ofiarnie kapłani diecezjalni. Wiele parafii zadeklarowało pracę fizyczną oraz drewno na budowę. Biskup Ordynariusz mianował ks. Zygmunta Warzechę administratorem rozbudowy Seminarium. W tym też czasie ks. rektor Alojzy Drożdż wystosował do wszystkich księży odezwę wraz z ankietą dotyczącą planów rozbudowy.

 

Dnia 21 lipca 1993 r., wbiciem pierwszej łopaty w ziemię seminaryjnego ogrodu rozpoczęły się prace przygotowawcze do budowy Domu Alumna. Wybudowanie tzw. stanu zerowego budynku zostało powierzone "Chemobudowie-Kraków". W trakcie tych prac została podjęta decyzja o powiększeniu budynku. Opracowanie nowych planów wymagało czasu. Sezon zimowy był czasem gromadzenia materiałów budowlanych, a zwłaszcza cegły. Na placu budowy zgromadzono jej ponad 440 000 sztuk. Łagodna zima pozwoliła też na wykonanie nowego przyłącza wodociągowego dla placu budowy.

Czytaj więcej...

 

blonieSeminarium Duchowne od blisko stu lat jest związane z leżącą niedaleko Tarnowa miejscowością Błonie. W pierwszych latach rządów bpa Leona Wałęgi, za rektoratu ks. Stanisława Dutkiewicza, postanowiono zakupić dla Seminarium majątek położony w miejscu nadającym się na wakacyjny wypoczynek dla alumnów (alumni nie wyjeżdżali wtedy do domów rodzinnych na czas wakacji).

 

W 1906 roku została zakupiona w Błoniu resztówka dworu (parcela gruntu wraz z zabudowaniami gospodarczymi). W rok później została ukończona budowa willi Ave, do której przyjeżdżali alumni podczas letnich wakacji przez cały niemal dwudziesty wiek. W czasie pierwszej wojny światowej budynek Seminarium w Tarnowie został zajęty przez władze wojskowe, dlatego zajęcia dla alumnów odbywały się w Błoniu.

Czytaj więcej...

 

willa 01

W historię Seminarium Duchownego w Tarnowie wpisuje się również Willa "Pod Krzyżem" w Kościelisku k. Zakopanego, zakupiona przez Seminarium w 1935 r. Myśl o zakupieniu domu wypoczynkowego dla alumnów poddał ks. Walenty Gadowski, zasłużony profesor katechetyki i pedagogiki, znany taternik, twórca Orlej Perci w Tatrach. Willa została gruntownie przebudowana w latach 1969-1971. Dwupiętrowy drewniany budynek został wyposażony w niewielką kaplicę, refektarz i zaplecze aprowizacyjne dla dwudziestu kilku osób.

Czytaj więcej...


Copyright © 2010/2013/2014. All Rights Reserved.